homoEDUpl's channel
httpwwwhomoseksualizmedupl fan page

Jak pomóc homoseksualnemu dziecku

rodzice homoseksualisty

F. (prowadza?cy wywiad): Co mówi Pan rodzicom, którzy przychodza? do Pana z obawami, z?e ich syn moz?e byc? homoseksualista??

A. (dr Socarides): Mówie? im to samo, co rodzicom, których dzieci zaz?ywaja? narkotyki: Nie zawiedlis?cie jako rodzice, teraz jestes?cie bezbronni, ale nie jestes?cie tez? osamotnieni.

Nie zawiedli jako rodzice?

Cokolwiek robili z dziec?mi albo co zaniedbali, gdy były one małe, nie jest to powód, aby dzisiaj jako rodzice zrezygnowali ze swojego zadania. Powodem zaniedbania ze strony matek we wczesnym okresie jest cze?sto ich nadmierna troska. Zaniedbania ojców we wczesnym okresie równiez? cze?sto nie sa? wynikiem ich złej woli, ale mogły lez?ec? poza ich moz?liwos?cia? wpływu na nie. Moz?e taki ojciec w zwia?zku z rodzajem swojej pracy rzadko bywał w domu. Moz?e walczył na wojnie. Moz?liwe, z?e wzrost homoseksualizmu w USA ma zwia?zek z faktem, z?e zabrakło ojców, poniewaz? walczyli na drugiej wojnie s?wiatowej lub w Korei czy Wietnamie. Ojcu, który cierpi z powodu homoseksualnego stylu z?ycia swojego syna, moge? powiedziec?, z?e bezcelowa była próba stawania sie? wzorem roli me?z?czyzny, jes?li było sie? cały czas nieobecnym. Mówie? mu: "Nie zrozumie pan tego, co wydarzyło sie? kiedys?. Ale teraz pan to wie i dlatego moz?e pan zrobic? to lepiej."

Jak?

Spojrzec? trudnos?ciom, problemowi w oczy. Prosze? nie wierzyc? obiegowym dzisiaj wymówkom, z?e nie ma problemu. Prosze? spróbowac? porozmawiac? ze swoim dzieckiem. Prosze? go słuchac?. Nie atakowac? go, nie reagowac? histerycznie, nie grozic?. Prosze? nie byc? bez litos?ci równiez? dla siebie samego. Pomocne moz?e byc? wyobraz?enie sobie, z?e istnieja? straszni rodzice nie maja?cy tego problemu i wspaniali rodzice, którzy ten problem maja?. Prosze? poczekac? na spokojny moment i wyjas?nic?, co w zachowaniu dziecka czy przy jego wyborze przyjaciół pana martwi. Prosze? rozmawiac? z nim o swoich wartos?ciach i o tym, dlaczego jest pan zdecydowanie przeciw seksowi w ramach tej samej płci. On jest wcia?z? pana dzieckiem, pana synem. I potrzebuje wcia?z? pana wsparcia. Niech pan nie przestaje w okazywaniu mu swojej miłos?ci. Prosze? okazywac? mu swoje zainteresowanie. Prosze? nie wyrzucac? go z domu. W ten sposób dowie sie? wie?cej o panu i pan?skiej miłos?ci do niego. Samo to uczucie bycia kochanym ? cokolwiek by sie? wydarzyło ? spowoduje duz?a? róz?nice?. To samo dotyczy córki. Wasze dzieci potrzebuja? pomocy.

Jak moga? pomóc rodzice w tym okresie?

Zalez?y to od tego, w jakim stadium aktualnie znajduje sie? syn lub córka. Jes?li to moz?liwe, prosze? pójs?c? z nim do psychiatry czy psychologa lub psychoterapeuty, który zna problem homoseksualizmu. W obecnym czasie moz?e sie? zdarzyc?, z?e lekarz domowy uległ propagandzie, według której styl z?ycia seksualnego uznaje sie? za sprawe? gustu albo jako wrodzony czy biologicznie uwarunkowany. Moz?e w ten sposób lekarz be?dzie próbował pomóc panu zachowac? twarz. Nie be?dzie chciał przypisywac? panu winy, zlekcewaz?yc? pana, poniewaz? pan?skie dziecko czy nastolatek jest homoseksualista?. Jes?li lekarz zajmuje takie stanowisko, prosze? zmienic? lekarza.

Czy radziłby Pan matkom, aby dawały swoim małym chłopcom do zabawy lalki?

W z?adnym wypadku. Nie wiem ska?d wzie?ła sie? taka mys?l, ale ten modny pomysł, z?e mali chłopcy maja? bawic? sie? lalkami, jest głupi i niebezpieczny. Uczuciowos?ci, wraz?liwos?ci ucza? sie? chłopcy w prawidłowy sposób od swoich sióstr. Albo od kolez?anek w zabawie, czy póz?niej od kolez?anek szkolnych. Nie potrzebuja? z?adnych lalek. Czego najpilniej potrzebuja? w tym wieku, to poczucia identyfikacji jako mali me?z?czyz?ni, którzy póz?niej chca? byc? ojcami.

Chłopiec be?dzie widział siebie bardziej: "jestem jak mój tata", niz?: "jestem jak moja mama"?

Włas?nie. Ale jes?li ojciec nie podejmie swojej odpowiedzialnos?ci jako ojciec lub jes?li be?dzie postrzegany jako ktos?, kto w pewien sposób odrzuca syna, wtedy syn szybciej przyjmie postawe? bycia jak matka, a nie jak własny ojciec.

Jez?eli małe dziecko nie postrzega siebie jednoznacznie jako osoby płci me?skiej, oznacza to, z?e póz?niej be?dzie miało cia?głe upodobanie do seksu z osobami tej samej płci?

Niekoniecznie. Takz?e póz?niej chłopiec moz?e dojs?c? do swojej identyfikacji jako me?z?czyzna ? przede wszystkim, jes?li matka nie przeszkadza mu w procesie stawania sie? młodym me?z?czyzna?.

Co to znaczy, z?e przeszkadza?

Np. jes?li stwarza sytuacje? konkurencji mie?dzy ojcem a synem lub jes?li gardzi ojcem.

Jak to sie? dzieje?

Kiedy daje mu wyraz?nie do zrozumienia, z?e woli syna od ojca. Dla małego chłopca jest to podniecaja?ce i kusza?ce. Zanim sie? zorientuje, jak sie? to stało, zajmuje miejsce swojego ojca i ewentualnie, bez własnej winy, oddala sie? od niego. Jes?li ojciec w takim wypadku wycofa sie?, nie be?dzie chodził z synem na ryby, nie be?dzie z nim grał w piłke? ? nie be?dzie po prostu robił tego, co normalnie robia? razem ojciec i syn ? moz?e sie? zdarzyc?, z?e chłopiec dojrzeje i be?dzie sie? czuł bardziej przywia?zany do matki niz? do ojca.

W jaki jeszcze sposób matka moz?e negatywnie wpłyna?c? na normalny proces rozwoju?

Jes?li np. kontroluje syna i jego rozwój az? do momentu, kiedy nie be?dzie mógł sie? juz? od niej uniezalez?nic? i przeja?c? samodzielnie odpowiedzialnos?ci za swoje z?ycie. Kiedy be?dzie próbowała pokrzyz?owac? jego próby uniezalez?nienia sie? albo wyraz?nie okaz?e swoja? nieche?c?, kiedy on to mimo wszystko zrobi. Kiedy wzbudzi w nim le?k, gdy be?dzie chciał skakac? na trampolinie, grac? w piłke? lub mieszkac? pod namiotami z grupa? młodziez?y. Kiedy da mu odczuc?, z?e nalez?y do niej, równiez? fizycznie i duchowo. Kiedy nie pozwoli mu bawic? sie? z innymi chłopcami. Kiedy przekona go, z?e to nie jest dobre, gdy be?dzie chciał miec? mała? przyjaciółke?.

Miałem kiedys? pacjenta, nazwijmy go Patrykiem. Jego matka, wyja?tkowo pie?kna kobieta, traktowała go jak przedłuz?enie własnej osoby. On był jej phallusem i jako dziecko nie miał odwagi zrobic? czegokolwiek bez jej zgody. Ona z?yła przez niego. Aby sie? upewnic?, z?e Patryk be?dzie zawsze z nia?, poniz?yła na jego oczach ojca i ograniczyła z nim kontakty. To sprawiło, z?e syn nie mógł osia?gna?c? swojej normalnej identyfikacji. W kon?cu upodobnił sie? do swojej matki. Przeja?ł jej zachowanie, chodził jak ona, mówił tak jak ona. Zacza?ł nosic? jej ubrania. Ojciec, któremu przedtem był on oboje?tny, teraz go odrzucił ? syna, który stał sie? laleczka?. Koledzy w szkole z?artowali z niego, nazywali go maminsynkiem i mie?czakiem. W kon?cu Patryk stał sie? dokładnie tym, kim ona chciała ? jej przedłuz?eniem.

Czy jeszcze jaka?s? rade? chciałby Pan dac? rodzicom?

Rodzice musza? koniecznie wiedziec?, z?e prawie wszyscy chłopcy w okresie dojrzewania płciowego przechodza? faze? niepewnos?ci co do swojej toz?samos?ci seksualnej. Obecnie istnieje coraz wie?cej psychiatrów i doradców, którzy im mówia?, z?e kaz?da orientacja seksualna jest dobra, czy to homoseksualista, heteroseksualista, czy cos? pomie?dzy. Jes?li młodzi ludzie w to uwierza?, znajda sie? w wyimaginowanym s?wiecie, który pomoz?e im wykoleic? sie? w z?yciu. Moz?emy tylko miec? nadzieje?, z?e znajda? oni wyjs?cie z tego wyimaginowanego s?wiata, zanim be?dzie za póz?no.

Trzeba, abys?my zache?cali nasze dzieci do zaakceptowania siebie jako me?z?czyzne? czy kobiete? i do zgodnego z tym z?ycia. Z?ycie jest cze?sto pasmem bolesnych wydarzen?, bolesnych, ale koniecznych. Jes?li je przez?yjemy, uczynia? nas takimi ludz?mi, jakimi jestes?my dzisiaj, pomoga? nam zaja?c? nasze miejsce w społeczen?stwie jako jego odpowiedzialni członkowie.

Poniz?szy wywiad jest fragmentem ksia?z?ki dr Socaridesa "A Freedom Too Far".


dr Charles Socarides - amerykański psychiatra, psychoanalistyk. Wykładowca i terapeuta. Autor 13 książek - prac naukowych dotyczących homoseksualizmu. Jeden z założycieli NARTH - amerykańskiej organizacji skupiającej psychoterapeutów specjalisuj,acych się w terapii reparatywnej homoseksualizmu. Więcej o autorze.

pomocne lektury

Dziecko a skłonności homoseksualne

Profesjonalna i przystępna pomoc dla rodziców, których dzieci cierpią na zaburzenie tożsamości płciowej.

Czytaj więcej